دلتنگیها

درمهربانی همچون باران باش که درترنمش علف هرزوگل سرخ یکیست...

+ نوشته شده در سه شنبه سوم آذر 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج |

همه چیزدرجهان برای بودن آدمیست ودرداین است که بودن,خودبرای چیست؟

چه خنده آورند آنها که بودن خویش رادرجهان ابزارچیزی کرده اندکه خودابزاربودن آنهاست.

وچه بسیارندآدمیانی که دراین گردونه,ابلهانه دورمیزنند.

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج |

اینکه مدام به سینه ات میکوبد,قلب نیست,ماهی کوچکیست که دارد نهنگ میشود

قلبها همه نهنگند در اشتیاق اقیانوس...

اما کیست که باورکنددرسینه اش نهنگی میتپد.

+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج

درد من حصاربرکه نیست,درد زیستن با ماهیانی است که فکردریابه ذهنشان خطورنکرده است.دکترشریعتی

+ نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج |

گاهی سکوت یک دوست معجزه میکند

وتو می آموزی همیشه "بودن"درفریادنیست.

+ نوشته شده در دوشنبه نهم شهریور 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج

پروردگارا:

توآنی که آنی,

من آنم که دانی,

چنانی که باید,

چنان کن که شاید,

من آن خواهم که دانم,

توآنم ده که باید.

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج |

آسوده مباش که بی نیازی

یک آن دگرپرازنیازی

آنجاکه توفرعون زمانی

درتیررس بادخزانی...

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم تیر 1388ساعت توسط محمد جواد نغمه سنج |